W nadziei żywota wiecznego, przyobiecanego przed dawnymi wiekami przez prawdomównego Boga. List do Tytusa 1,2

Pytanie, czy ktoś, kto stał się wierzącym, może utracić otrzymane życie wieczne, jest rozważane przez wielu chrześcijan. Niejeden doszedł do wniosku, że jest to możliwe. Jednak są oni w błędzie, ponieważ Bóg jest prawdomówny. On utrzymuje w mocy to, co powiedział w swoim Słowie bez względu na okoliczności. Ludzka niewiara nigdy nie unieważni Bożej wierności. Co zatem mówi Bóg odnośnie zbawienia duszy?
Zbawienie jest nierozerwalnie związane z nowonarodzeniem. ?Jeśli kto się nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego? (Ew. Jana 3,3). Narodzenie jest skończonym, dopełnionym wydarzeniem: nie może zostać unieważnione. Ktokolwiek wstąpił do Bożej rodziny, zostaje Jego dzieckiem na zawsze.
Wszyscy, którzy zostali usprawiedliwieni przez dzieło odkupienia na krzyżu, bez wątpienia osiągną cel i będą uwielbieni. Nikt nie zginie po drodze: ?A których usprawiedliwił, tych i uwielbił? (Rzym. 8,30).
Pan Jezus, Pasterz, powiedział, że żadna z Jego owiec nie będzie zgubiona, ponieważ nikt i nic nie może wydrzeć ich z Jego ręki (Ew. Jana 10, 28-29).
W świetle tego zapewnienia apostoł Paweł pisze w Liście do Rzymian 8, 38-39: ?Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym?.

(C) Copyright „Dobry Zasiew“ 2013

Dodaj komentarz